ZDOMINOWAŁAM BLOGA

Tak wyszło, nie specjalnie, Tadzio jest zbyt zmęczony - jego projekt rwie do przodu, podczas gdy ja z Anne dopiero startujemy i generalnie mam więcej wolnego czasu. Zwłaszcza, że Anne często jest zagubiony lub zdezorientowany, więc coś nie wychodzi i trzeba powtarzać. To jest typowe dla Holendrów, których tu spotykam. Są zdezorientowani. Np. Folkert, który miał się nami zaopiekować po przyjeździe, wyjść na dworzec i pomóc dotrzeć do domu lub pokazać miasto. I nic mu nie wyszło - do akademika dotarlismy sami, miasto poznajemy sami lub z pomocą wskazówek ludzi z laboratorium. A on o sobie mówi "I'm sorry, I'm a confused guy"... Dziś mieliśmy zjeść u niego kolację, ale się nie odzywał, więc napisałam smsa z pytaniem czy to aktualne. Oddzwonił na 15 minut przed planowaną kolacją i ją odwołał, mówiąc, że kiedyś może ja coś ugotuję i on przyjdzie do nas. I to dla niego typowe.

A propos jedzenia - odkryliśmy przypadkowo przepyszny deserek - vla [czyt. fla]. Wyglądał z zewnątrz jak karton jogurtu, od środka okazał się czymś w rodzaju budyniu. Ale jest dużo lepszy od budyniu. Holendrzy zresztą uważają vla za odmianę jogurtu. Jedna Holenderka, znajoma Folkerta, nauczyła mnie też jak Holendrzy radzą sobie z hiperkwaśnym jogurtem i dziurawiącym się podczas smarowania chlebem. Jogurt słodzą, chleb kupują w sobotę na Vismarkt niekrojony i kroją w ogromne pajdy. Ten naród jest nielogiczny.

Co prawda spostrzeżenia sportowe powinny należeć do Tadzia, ale skoro on nie chce, to ja napiszę o 2 sportach narodowych Holendrów.

1. bieg w błocie. Za każdym razem podczas odpływu morze cofa się na tyle, że można przejść, a raczej dotaplać się przez błoto, między wyspami Fryzyjskimi. Sport nie dla mnie i nie polecany osobom poniżej 170cm wzrostu, bo w pewnym momencie nawet najwyżsi muszą płynąć przez błoto. I łatwo stracić buty. Zalecane są trampki, bo są tanie, a i tak trzeba będzie je wyrzucić. Z tym, że tu się nie mówi trampki, tylko: podróby Conversów. Conversy są tu bardzo popularne. Folkert ma w kratkę.

2. wyścig na łyżwach dookoła 11 miast. Zdarza się raz na dekadę, bo z reguły zimy są tu bardzo łagodne, a żeby się odbył Fryzję musi pokryć gruba warstwa lodu. Ale jak już się odbędzie, to gromadzi przed telewizorami cały naród. W tym czasie zakazane jest wylewanie wody pochłodniczej do rzek, bo może to spowodować pęknięcie lodu. Ponadto, o ile dobrze zrozumiałam, naukowcy pracują nad sposobami pogrubienia tego lodu i zwiększenia jego trwałości. Trasa wyścigu to jakieś 200km. Ostatni taki wyścig odbył się 11 lat temu, a Holendrom ciągle oczy świecą na jego wspomnienie. Mają nadzieję na ostrą zimę w tym roku...

Podsumowując: sami o sobie mówią "Wiemy, to szalone, ale jesteśmy Holendrami. Jesteśmy szaleni".

Na koniec dla tych, którzy ciągle narzekają na brak zdjęć - oto krótka prezentacja mojego zardzewiałego roweru. Tu go widać jeszcze ze zflaczałą oponą. Wydaje mi się, że gruby łańcuch pokryty różowym plastikiem, który kupiłam w celach ochrony wehikułu przed kradzieżą, ma większą wartość od samego roweru...Teraz jego wartość pewnie jeszcze spadła, bo wczoraj przeżyłam swoje pierwsze zderzenie z samochodem na rowerze. Tak, tak. Miałam wypadek, ale żyję, nic nie połamałam, rower jeździ, tylko, że skrzypi jeszcze bardziej. A wypadek wziął się z tego, że Holenderscy kierowcy wychodzą z założenia, że rowerzysta zawsze zdąży. I Holenderski rowerzysta pewnie by zdążył...